شکیبایی در مصیبت
و قد عزی الاشعث بن قیس عن ابن له: یا اشعث! ان تحزن علی ابنک فقد استحقت منک ذلک الرحم. و ان تصبر ففی الله من کل مصیبه خلف.
یا اشعث! ان صبرت جری علیک القدر و انت ماجور. و ان جزعت جری علیک القدر و انت مازور.
یا اشعث! ابنک سرک و هو بلاء و فتنه، و حزنک و هو ثواب و رحمه.
امام علی، علیهالسلام، اشعث بن قیس را به خاطر مرگ پسرش چنین تسلیت داد:
ای اشعث!
اگر بر مرگ پسرت اندوه خوری عیبی نیست، چونه خویشی، شایسته چنین اندوهی هست. و اگر صبر کنی نزد خدا برای هر مصیبتی جانشینی وجود دارد.
ای اشعث!
اگر صبر کردی، قدر بر تو جاری شده است در حالی که به اجر رسیدی. و اگر بیتابی کردی، قدر بر تو جاری شده است، در حالی که گناهکار هستی.
ای اشعث!
پسر تو با حیاتش شادمانت کرد، در حالی که بلا و آزمایش بود. و اکنون با مرگش اندوهگینت کرد، در حالی که ثواب و رحمت است.
