دنیا برای آخرت
الناس للدنیا عاملان: عامل عمل فی الدنیا للدنیا، قد شغلته دنیاه عن آخرته، یخشی علی من یخلفه الفقر و یامنه علی نفسه فیفنی عمره فی منفعه غیره. و عامل عمل فی الدنیا لما بعدها فجاءه الذی له من الدنیا بغیر عمل، فاحرز الحظین معا، و ملک الدارین جمیعا، فاصبح وجیها عند الله لا یسال الله حاجه فیمنعه.
مردم در دنیا دو گونه عمل میکنند:
یکی در دنیا برای دنیا کار میکند و دنیایش او را از آخرتش باز داشته است. بر بازماندگانش از فقر میترسد ولی برخود از ابتلا به فقر ایمن است. و چنین کسی عمر خود را برای منفعت دیگران به هدر میدهد.
و دیگری در دنیا برای پس از دنیا کار میکند. آن چه که قسمت او است. بدون انجام کار رنج آور و تشویشزا به او میرسد. پس او دو بهره دنیایی و آخرتی را با هم به دست آورده و دو سرا را تماما مالک شده است. نزد خدا منزلتش عالی گردید و از خدا حاجتی نخواهد که از او باز دارد همه حاجتهایش از خدا بر آورده میشود.
کلمات قصار مولا علی (ع)
