آوای شقایق
دلم گرفته
آری دیگر دلم از دست همه گرفته
از تمام کسانی که کلاهشان برای سرشان گشاد است
از طلبه هایی که طالب علم نیستند
از دانشجویانی که دانشجو نیستند
از اندام به مزایده گذاشته شده
از انسانهای ارزان قیمت
از صورتهایی که بوم نقاشی اند
از تمام کسانی که رسالت خون را تنها رساندن اکسیژن به سلولها می دانند.
از آنان که آزادی را در اسارتگاه بی بند و باری به بند می کشند
از تمام آنان که در لغتنامه های ذهنشان بین مظلوم و تو سری خور علامت تساوی است
دلم گرفته
از ولایت نا شناسان ذوب در ولایت
از کوفیانی که دم به ساعت می گویند ( این الطالب بدم المقتول بکربلا)
از کوفیانی که اهل کوفه نیستند.
از کوفیانی که برای مهدی (عج) نامه می نویسند
از تمام آنان که فکر می کنند که کوفیان شاخ دارند
از تمام آنان که فکر می کنند طلحه و زبیر یا عمر و عاص دم داشتند
از آنان که شهدا را موزه گذاشتند
از آنان که در هر مکانی دم از استقلال و آزادی می زنند الا میدان جنگ
از همه آنان که نون ( ن و القلم و ما یسطرون) را نان تفسیر می کنند
از تمام آنان که بین نماز و نرمش تفاوتی قائل نیستند
دلم گرفته
از آنان که تاسوعا و عاشورا را تنها در تقویم جستجو می کنند و کربلا و کوفه و شام را تنها در نقشه
از آنان که پرچمند اما بیرق و علم نیستند
از آنان که کلفتی گردن خود را بیش از تیزی ذولفقار می دانند
از آنان که باده ناب را باده ای با در صد الکل بالا می دانند
از چشمهایی که در صفین تنها قرآن سرنیزه را دیده اند و در کربلا و کوفه و شام تنها قران سر نیزه را ندیده اند
از آنان که تنها قرآن سرنیزه را باور کرده اند و در کربلا و کوفه و شام تنها قرآن سرنیزه را باور نکردند
از تمام کسانی که فرق بین قرآن سر نیزه و قرآن سرنیزه را نمی دانند.
و از تمام آنها که قرآن را بر نیزه کردند
دلم گرفته
از آنان که نماز آیات را می شناسند و با آیات نماز بیگانه اند
از آنان که درد دلشان را به درد شکمشان فروخته اند
دلم گرفته
از آنان که منتظرند تا محرم گردد یک مو ز سر... و از یاد برده اند کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا
از آنان که چوبه محفل و سر زینب (س) را دیده اند ولی منبر و منطق او را نه
از آنان که غنایم جنگی را در زمان صلح از شهدا می گیرند
از آنان که حضور همه را احساس می کنند جز خدا
از آنان که از همه شرمنده اند جز خدا
دلم گرفته
از تمام شهوترانانی که عجوزه سه طلاقه امیر المومنین را تنگ در آغوش گرفته اند از من که منم, تو که تویی, من و تو که ما نیستیم و ما که فنای در او نیستیم
سایت شهدا
