زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم _____ ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر _____ سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم _____ طره را تاب مده تا ندهی بر بادم
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم _____ غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم _____ قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شمع هر جمع مشو ورنه بسوزی ما را _____ یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
شهرهء شهر مشو تا ننهم سر در کوه _____ شور شیرین منما تا نکنی فرهادم
رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس _____ تا به خاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرد اندر وی _____ من از آن روز که در بند توام آزادم
